Τετάρτη, 3 Σεπτεμβρίου 2014

ΕΚΠΑΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΦΙΚΟ


Μπήκε ο Σεπτέμβριος.
Γυρίσαμε από διακοπές.
Έχουμε νεύρα.
Θέλαμε ακόμα 56348 χρόνια διακοπών και πρόωρη σύνταξη τουλάχιστον 5πλάσια από αυτή ενός βουλευτή.
Ναι ζητάμε πολλά.
Φταίει που έχουμε νεύρα.

Μέσα σε όλη αυτή τη γενική μπίχλα - πάω να ποτίσω τον φίκο μου.
Ένας φίκος bonsai αποκτημένος μόλις 1 έτος πριν.
Πιο ιδιότροπος από εμένα.
Του αρέσει η κλασική μουσική. Ακούει Bela Bartok όταν αλλάζει ο καιρός γιατί εκνευρίζεται.
Διψάει κάθε μέρα.
Και όταν αποφασίζω να τον καλλωπίσω πετάει νέα φυλλαράκια - μιλιούνια για την ακρίβεια - και με κοιτάζει χαιρέκακα. Αναβολή κλαδέματος για άλλη μία φορά. Και τα φύλλα του κοντεύουν να γίνουν πιο μεγάλα από το κεφάλι μου. Ναι, υπερβάλλω. Αλλά εξακολουθεί να διατηρεί μεγάλα φύλλα.
Αυτό το φυτό έχει χαρακτήρα.

Ανεπίδεκτος μαθήσεως.
Τσαμπουκάς.
Τα χάδια τα δέχεται με ευχαρίστηση όταν ο καιρός δεν είναι καλός - μη φανταστείτε πολλά: λίγο ψέκασμα με χλιαρό νεράκι στις φυλλαρούκλες του.

Μια φορά μπήκε μέσα στο pot του ένας γάτος και κοιμήθηκε.
Από τότε δε μου μιλάει.
Απλά πετάει συνέχεια φύλλα.
Πολύ ζοχάδας για φυτό και δη για φίκος.
Έχω σκοπό σε δύο εβδομάδες να του κάνω γενέθλια.

Και σε έναν μήνα να τον κουρέψω punk.



Τρίτη, 12 Αυγούστου 2014

Καλημέρα κατάθλιψη. Καληνύχτα Βιετνάμ.




"Reality: What a concept!"

Πρώτη φορά σε είδα να ενσαρκώνεις τον Popeye...

Φωνάζαμε Good Morning, Vietnam, προσπαθώντας να σε μιμηθούμε και όταν μπορούσαμε να καταλάβουμε κάποια πράγματα - όχι πολλά- παραπάνω, ανεβήκαμε κι εμείς πάνω στα θρανία μας στο Dead Poets Society.
Σε θαύμασα στο Good Will Hunting. Εγώ και ο υπόλοιπος πλανήτης. Ήθελα να παίξω μαζί σου μια παρτίδα Jumanji και ένα μονό μπάσκετ στο Jack. Τι ταινιάρα ήταν κι αυτή. Διασκεδάσαμε όταν σε είδαμε να ψάχνεις το... Ιερό Δισκοπότηρο στο The Fisher King - ειρήσθω εν παρόδω, συνολικά νομίζω ήταν η καλύτερη ταινία σου-, και περάσαμε ευχάριστα μια βόλτα με το καμπριολέ στον ουρανό με το Flubber.


Γονατίσαμε από τα γέλια όταν σου έμεινε η μασέλα στο ποτήρι και όταν έκανες... οντισιόν με διάφορους χαρακτήρες στο Mrs. Doubtfire. Συγκινηθήκαμε στους ΤΡΟΜΕΡΟΥΣ μονολόγους σου στο What Dreams may come.






Νομίζω ότι σου ήταν πολύ εύκολο να παίξεις στο Patch Adams. Όσοι δεν το έχετε δει, κάντε έναν κόπο. Θα μελαγχολήσετε, θα γελάσετε, θα μάθετε.

Αλλά εκεί που με στιγμάτισες ήταν στο Hook. Ναι. Ίσως επειδή έχω τεράστια αδυναμία στο concept. Ήσουν μακράν ο καλύτερος Peter Pan. Διάολε, είσαι Ο Peter.

Είσαι ο κορυφαίος κωμικός της γενιάς μου. Που απολάμβανα να βλέπω να παίζεις σε δράμα. Τα όριά σου ήταν τόσο στενά που ήταν μια απόλαυση.

Σε παράσταση stand up comedy, είσαι όλα τα λεφτά. Α! Ξέχασα και το αγαπημένο Τζίνι στον Αλαντίν, που μπήκε στα σπίτια μας με τη φωνή σου.

Η τραγικότητα του καταπληκτικού κωμικού, είναι κάτι που σηκώνει ώρες συζήτησης. 


Έτσι, Robin, καταλαβαίνεις ότι στεναχωρήθηκα. Πολύ. Γιατί μαζί σου, μεγάλωσα κινηματογραφικά. Δεν θέλω το κείμενό μου να είναι μελοδραματικό...

O Captain! My Captain! our fearful trip is done;

ΥΓ. Το μόνο που θα ήθελα να κάνω σήμερα είναι να διοργανώσω έναν προσωπικό μαραθώνιο ταινιών του Ρόμπιν Γουίλιαμς. Όλη μέρα.

Παρασκευή, 1 Αυγούστου 2014

Χελοου Αύγουστε !


Hell-ow θεσπέσιε καυτέ μήνα. 
Καλώς σε βρήκαμε. 
Ένα πράγμα και μόνο έχω στο μυαλό μου, φυσικά και αυτό δεν είναι άλλο από τις διακοπές. 
Ονειρεύομαι τον εαυτό μου εντός της θάλασσας σε ύπτια θέση και με ένα σπαστό καλαμάκι του φραπέ για να ικανοποιώ την ανάγκη μου για αέρα. Αυτό. Για 10 μέρες. 
Θα είμαι ευτυχής διότι θα κλείσω το τηλέφωνο - μπορεί και κατά λάθος να το ξεχάσω στο γραφείο για να σβήσει από μόνο του. 
Θα είμαι δυστυχής γιατί δεν θα έχω τη δυνατότητα της πλήρους απομόνωσης - αν μπορούσα να πάω κάπου που να μην υπάρχει ψυχή ... 
Οπότε η ζυγαριά θα μείνει ίδια - ισορροπία στον απόλυτο βαθμό. 
Όπως θα έπραττε κάθε φυσιολογικός ζυγός. 
Θα φτιάξω τη βαλίτσα μου και δε με νοιάζει να είμαι κομψή ή όμορφη. Για την ακρίβεια θα είμαι ακριβώς το αντίθετο - ένας άνθρωπος με ριχτά ρούχα,  άτσαλα στεγνωμένα μαλλιά και ένα απέραντο κενό βλέμμα. 
Τίποτα. 
Καμία έγνοια. 
Το απόλυτο κενό. 
Tabula rasa. 
Black out.
Selective default. 
Closed for restoration. 
...................................................................................................................................................................


Τρίτη, 22 Ιουλίου 2014

ΟΙ ΜΑΣΚΕΣ ΜΟΥ

Οι μάσκες που φοράω εγώ είναι πολλές. 
Έχω καθημερινές. 
Έχω σαββατιάτικες, αλλά και κυριακάτικες.
Έχω γιορτινές.
Έχω πιο επίσημες. 
Έχω μερικές αυστηρά βραδινές.
Και κάποιες περίτεχνες για τις μικρές ώρες.
Οι μάσκες που φοράω εγώ είναι πολλές. 

Ο λόγος που φοράω τόσες μάσκες; 
Κανείς δεν θέλω να με δει όπως είμαι. Το πραγματικό μου πρόσωπο ούτε καν εγώ δεν θέλω να το δω. Φοβάμαι μήπως κατά λάθος του κάνω κακό. Με κάποιον τρόπο ακούσιο, προσβάλλω την εύθραυστη εικόνα του και χάσει τη μοναδικότητά του.

Αλλά περισσότερο από όλες τις μάσκες μου, μου αρέσουν 3 που διαθέτω για 3 συγκεκριμένα άτομα. Η κάθε μία μάσκα ταιριάζει όπως πρέπει και στα 3. 
Στο ένα πάντα πιο πικρή. 
Στο άλλο πάντα πιο γλυκιά. 
Στο τρίτο αυστηρά καυτερή - είναι το μόνο που με ενδιαφέρει σοβαρά να διατηρώ τον απόλυτο βαθμό εξάρτησης. Και η εξάρτηση, για να αξίζει τον κόπο, είναι αμοιβαία. Έτσι, επιλέγω την καυτερή μάσκα - που καίει μεν, αλλά δημιουργεί εξάρτηση. 
Αυτές οι 3 μάσκες είναι και οι πιο δύσκολες γιατί απαιτούν μονίμως σωστή προετοιμασία. Έχουν βάρος. Φέρουν ευθύνη. Εγγυώνται την απόλυτη εφαρμογή - τόσο ισχυρή που η προσοχή μεταφέρεται στην αποφυγή ενσωμάτωσης της μάσκας στο αληθινό πρόσωπο. Άντε να τη βγάλεις μετά! 

Οι μάσκες που φοράω εγώ είναι πολλές. 
Ποτέ φτωχές.
Ποτέ σεμνές. 
Κάποιες ακραίες.
Κάποιες απλές.
Πάντα κομψές. 

ΥΓ Αφιερωμένο στον Mephisto για να μην ξεχνάει ποτέ τον πραγματικό του ρόλο. Με την εντολή ανάγνωσης του αποκηρυγμένου ποιήματος "Βακχικόν" του Καβάφη. 



Πέμπτη, 17 Ιουλίου 2014

ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΝΟΙΧΤΑ ΤΙΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ !

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΓΕΥΜΑ 2014
Οι γονείς απουσιάζουν στην εργασία τους
Τα παιδιά τα προσέχει η 90χρονη διαβητική γιαγιά τους. 


Φοβερή ιδέα - δεν την εφαρμόσαμε το 2004 που έβρεχε ο θεός λεφτά, και μας έκοψε τώρα.
Η μαύρη αλήθεια είναι ότι κι εγώ η καημένη θέλω να βγω έξω την Κυριακή και να κάνω ένα shopping therapy, γιατί έχω τελείως διαφορετική ψυχολογία από αυτή του Σαββάτου για παράδειγμα.
Μία Κυριακή -μάλιστα- που ήταν ανοιχτά τα μαγαζιά, με το που ξύπνησα, βρήκα στην εξώπορτά μου 1000 € για να πάω να τα καταναλώσω χωρίς τύψεις...
Και γύρισα με τσάντες ουουουουου - ένα σωρό !

ΔΟΥΛΕΥΟΜΑΣΤΕ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ?!

Ποιος ηλίθιος σκέφτηκε για μονιμότητα αυτής της κατάστασης για όλα τα καταστήματα ; Δηλαδή αν ανοίξουν τα καταστήματα πχ. της Δάφνης, θα χεστούν τα μαγαζιά στο πεντάευρω;

Οι σκέψεις μου σκόρπιες και τις παραθέτω σκόρπια:

1) Η ριμάδα η οικογένεια πότε θα φάει όλη μαζί ένα μεσημέρι όταν οι γονείς αναγκάζονται να δουλεύουν και Κυριακή;
2) Ποιος εργοδότης θα αντέξει να πληρώνει την προσαύξηση του 75% στο ημερομίσθιο που επιβάλει η κυριακάτικη εργασία;
3) Ποιος μέσος Έλληνας είναι σε θέση να ψωνίσει "λόγω διάθεσης" όταν δεν υπάρχει σάλιο και ο ΦΠΑ είναι εκτοξευμένος;
4) Με τι λεφτά θα πληρώσει κάποιος babysitter για να του κρατήσει τα παιδιά; Η καραμέλα με παππουδογιαγιάδες ας πάει στο διάολο επιτέλους! Ούτε υποχρεωμένοι είναι οι άνθρωποι να κάνουν τις νταντάδες - ούτε είναι αυτός ο ρόλος τους - ούτε σημαίνει ότι είναι ικανοί ΣΩΜΑΤΙΚΑ για να αντεπεξέλθουν - ούτε ότι είναι εν ζωή ...
5) Στο εξωτερικό όσα μαγαζιά είναι ανοιχτά τις Κυριακές ( και αποκλειστικά σε μέρη που θεωρούνται τουριστικά ) , είναι κλειστά τις Δευτέρες..........
6) Πώς θα συντηρήσει ο μικρός καταστηματάρχης τα έξοδα μιας κυριακάτικης λειτουργίας, όταν - κατά πάσα πιθανότητα - ούτε οι μύγες δεν θα καταδεχτούν να εισέλθουν στο κατάστημά του;
7) Πότε θα ξεκουράζεται ο άνθρωπος που εργάζεται είτε ως καταστηματάρχης είτε ως εργαζόμενος; Μία ΚΥΡΙΑΚΗ έχουμε για ξεκούραση και πάτε να την καταστρέψετε και αυτή.

Εφόσον αποφασίζεται η λειτουργία των καταστημάτων τις Κυριακές , απαιτώ προφανώς και τα εξής:

1) ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ
2) ΑΝΟΙΧΤΟΙ ΒΡΕΦΟΝΗΠΙΑΚΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ
3) ΑΝΟΙΧΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
4) ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ
5) ΑΝΟΙΧΤΑ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΕΟΠΥΥ
6) ΣΕ ΠΛΗΡΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ
7) ΑΝΟΙΧΤΗ ΒΟΥΛΗ ! ΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΑΠΑΝΤΩΝ !

Αλλά καλά ζώα είμαστε, που δεχόμαστε αδιαμαρτύρητα ό,τι μας επιβάλλουν με το ζόρι!


Τρίτη, 15 Ιουλίου 2014

Ο ΓΑΤΟΣ Ο ΑΔΕΣΠΟΤΟΣ... Ο ΓΑΤΟΣ Ο ΑΛΑΝΙΑΡΗΣ.


Τα καλύτερα κατοικίδια είναι αυτά που βρίσκεις. Τελεία και παύλα. 
Για το συγκεκριμένο αλανιάρικο γατί, ένα έχω να πω: 
Είναι τσίφτης γάτος! 
Άρτι αφιχθείς ψιψίνος όχι μεγαλύτερος των 5 εβδομάδων, λευκός με τιγρέ κανελί κεφάλι και ασσορτί ουρά. Μουστάκες μάγκα, μάτι πράσινο τσακίρικο και χαρακτήρας καραμπουζουκλής μα και ψωροχαδιάρης. Βραχνός στη φωνή μα και ναζιάρης. 
Βαθιά ομιλητικός, δίδυμος στο ζώδιο γαρ. 
Στο μεζέ και στο ποτό ( γαλατάκι, μη φανταστείτε ) πρώτος. Απολαμβάνει αργά την κάθε μπουκιά και γουργουρίζει με ευχαρίστηση. 
Στον ύπνο 'ξηγιέται σωστά. Δε ροχαλίζει, ούτε ξυπνάει τη νύχτα τραγουδώντας ως άλλος Pavarotti. 
Στο παιχνίδι, ξέρει από fair play. Δε δαγκώνει, ούτε νυχιάζει. Βέβαια σφαλιάρες με τις πατούσες ρίχνει αβέρτα...
Προετοιμάζεται ήδη για αρχηγός της οικογένειας, κυνηγώντας θηράματα ( σημ. κυνηγάει την ασύρματη αυτόματη ηλεκτρική σκούπα του σπιτιού ) για να βάζει ως άξιο αρσενικό το φαγητό στο τραπέζι ( τρομάζω ήδη στη σκέψη του μέλλοντος με θήραμα κάποια ακρίδα ή κατσαρίδα ). 

Το συγκεκριμένο εν δυνάμει μπερμπάντη ψιψίνο, μας τον άφησαν προίκα στη διεύθυνση εργασίας μας. Μας έχουν πάρει είδηση ότι είμαστε φιλόζωοι και το εκμεταλλεύονται, μου φαίνεται. 
Επειδή είναι γατί με τρόπους, πονηρεύομαι χωρίς καμία βεβαιότητα ασφαλώς, ότι ξέμεινε από καμία γέννα. 
Καταλήγω στο μπανάλ συμπέρασμα/προτροπή:
1) Στειρώνετε τα ζωάκια σας - μην τα αφήνετε ούτε να υποφέρουν από τις ορμές τους, ούτε να πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα
2) Αν θέλετε ζωάκι, ΜΗΝ αγοράζετε - προτιμήστε το αδέσποτο. 
3) Μην παίρνετε ένα ζωάκι ως παιχνίδι ή δώρο - υπάρχουν και τα Furby!!! 
4) Μην το θεωρείτε "δέσμευση". Δεν είναι κάποιου είδους αντιπαθητική υποχρέωση. Είναι ένας τετράποδος σύντροφος ζωής. Τον άντρα σας/γυναίκα σας ή τα παιδιά σας τα θεωρείτε δέσμευση ή υποχρέωση; 
5) Αγαπήστε το σκυλί/γατί σας με τα ελαττώματά του και αφιερώστε χρόνο στην ... σκυλογατοπαιδεία του δηλ. κανόνες συμπεριφοράς. 
6) Το ξύλο δεν είναι μέθοδος πειθαρχίας ή εκπαίδευσης - τον σκύλο τον πληγώνετε - τη γάτα την κακιώνετε. 
7) Το σκυλόγατί σας δεν είναι το παιδί σας. Μην κάνετε υποκαταστάσεις. Αδικείτε πάνω από όλα τον ίδιο σας τον εαυτό. 


Αυτά από μένα... 

Η ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ ΠΕΘΑΝΕ ΑΠΟ ΤΗ ΝΤΡΟΠΗ ΤΗΣ vol1



Είναι που άκουσα ένα μπουμπουνητό καλοκαιριάτικα και τα "πήρα στο κρανίο" και από γλυκούλα που είμαι συνήθως, έγινα ξαφνικά μία στρίγγλα και μισή.
Οι ελαφροί ας με πούνε ελαφρά, αλλά ούσα ΖΥΓΟΣ δεν αντέχω να προσβάλλεται η αισθητική μου με οποιοδήποτε τρόπο.
Ξεκινάω, λοιπόν:

Η ΕΠΙΔΕΙΞΙΟΜΑΝΗΣ ΠΟΔΑΡΑ !

Η ΘΗΛΥΚΙΑ:

- Γιατί καλή μου κυρία/δεσποινίδα μου φοράς το αναθεματισμένο σου σορτσάκι ( που αν είσαι πιτσιρίκα βλέπω και τον πωπό σου ) μέσα στην πόλη; Δεν κρατιέσαι για τις διακοπές ; Βάλτο στο έρμο το νησί να το καταλάβω. Εάν δε, το μπούτι σου είναι κατάλληλο για φούρνο ΜΗΝ ΤΟ ΦΟΡΑΣ ΤΟ ΡΙΜΑΔΙ ! Είμαι και σιχασιάρα και αναγουλιάζω. Δεν διατείνομαι ότι έχω το τέλειο πόδι, προς Θεού! Αλλά έχοντας επίγνωση, σορτσάκι δε φόρεσα ποτέ με εξαίρεση την εφηβεία μου κι αυτό σε διακοπές, χωρίς βέβαια να δείχνω τα οπίσθιά μου δεξιά-αριστερά.

Η ΑΡΣΕΝΙΚΗ:

- Γιατί καλέ μου κύριε μου φοράς τη βερμούδα μες στην πόλη, με την τρίχα έξω ή με γάμπα αποτριχωμένη; Οι βερμούδες είναι για την παραλία - και μετά μου κρίνεις και τις αποπάνω που φοράνε σορτσάκια. Αμ καλύτερος είσαι του λόγου σου;

Η ΤΕΡΑΤΟΜΟΡΦΗ ΠΑΤΟΥΣΑ !


- Άλλη μόδα και αυτή. Φωτογραφίζουμε το πόδι μας με φόντο τη θάλασσα και το ποστάρουμε αριστερά-δεξιά. Αν έχεις ένα ωραίο ποδαράκι, ωραία δάχτυλα, περιποιημένα νύχια, άντε να το δεχτώ! Αν όμως έχεις κάτι δάχτυλα - λουκάνικα και ασύμμετρα με κάτι νύχια άστα να πάνε γιατί τα ποστάρεις; ΓΙΑΤΙ ; ΓΙΑΤΙΙΙΙ;  Και χαίρεσαι κι από πάνω για το πετυχημένο ποστ που μόνο σε ιστοσελίδες κακόγουστων ποδολάγνων θα μπορούσε να σταθεί ευπρεπώς.


ΤΑ ΜΟΥΣΙΑ ΤΑ ΘΑΜΝΩΔΗ !


- Μια χαρά παλικάρι και το βλέπεις με το μούσι του Μήδα. Τετράγωνο, μακρύτριχο και κατσικοειδές. Προφανώς είναι η απελευθέρωση του άντρα... νιώθει "αρσενικό" - κι αν σκεφτεί κανείς ότι οι περισσότερες το έχουν αποψιλωμένο και δεν κινδυνεύει από ... ψείρες- τσουπ ξεφυτρώνουν τα γένια το ένα μετά το άλλο.

ΠΑΠΟΥΤΣΙ ΑΠΟ ΤΗ ΜΠΑΡΑ ΣΟΥ !

- Και πάνω που σκέφτεσαι ; Τι στο διάολο ; πώς μου ρίχνουν όλες 2 κεφάλια; σε casting μοντέλων ήρθα; Τσουπ - ρίχνεις μια ματιά στα παπούτσια - κοθόρνους και σου λύνεται η απορία. Και δεν είναι μόνο το τακούνι τρομακτικό ( 20ποντο : φαντάσου τι διάστρεμμα προκαλεί ) αλλά έρχεται και το χρώμα και σε αποτελειώνει. Μεταξύ μας, ακόμα και οι συνοδοί πολυτελείας, καλύτερη αισθητική έχουν και αποφεύγουν τέτοιες κακοτοπιές ... τι σου ήρθε και αγόρασες αυτό το τούβλο και νομίζεις ότι είσαι και σέξυ, απορώ ...

Συνεχίζεται...